POETRY…OF …FRIENDSHIP BY NIKOS-CRETE


Όσο κι αν είσαι μακριά
θέλω να το πιστέψεις
πως τριγυρίζω δίπλα σου
με τα φτερά της σκέψης

Κλείνω τα μάτια να βρεθώ,
για μια στιγμή κοντά σου,
γι’ αυτό τα χέρια σου άνοιξε,
να μπω στην αγκαλιά σου

Όταν γελάς γελώ κι εγώ
κλαις και μαζί σου κλαίω
ρωτάς με τι θα πει χαρά
και τ΄όνομά σου λέω

Πάντα στις δύσκολες στιγμές
τη σκέψη θα σου στέλνω,
να σου μιλά, να σου γέλα
το πόνο σου να παίρνω

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑

%d bloggers like this: